Zelfs in het overlijdensbericht van Drs. P, ondanks of dankzij zijn sigaren heel oud geworden, klonk de vertrouwde toon. ‘Even uw aandacht graag!’ Hans Warren was een van de weinige serieuze literatoren die de plezierpoëzie niet negeerde. In zijn besprekingen en in zijn bloemlezingen schonk hij aandacht aan Drs. P. Andersom was er eveneens waardering. Beiden werkten mee aan het tijdschrift De Tweede Ronde en zo kwam het op 19 juli 1984 tot een ontmoeting. ‘Een aardige, beschaafde man, maar taal is enkel spel voor hem. Bij het weggaan maakte hij een paar hoofs-komieke buigingen,’ noteert Hans Warren. Drs. P maakte ook in dichtvorm enkele buigingen voor hem. Bijvoorbeeld in een ongedateerd vers waarin ‘oude knarren’ en ‘rond te darren’ feilloos rijmen op ‘Hans Warren’. Verder is er een fraaie hommage, geschreven op briefpapier van een hotel in Indonesië, met de datering 23 oktober 1986. Toen werd, kort na Hans Warrens vijfenzestigste verjaardag, zijn dichtbundel Tijd gepresenteerd, een heel evenement. Tom Lanoye sprak en Drs. P las met zijn stem uit duizenden dit gedicht voor over ‘drager van vertellerskruis, recensiedegen en poëtensteek’. Het Zeeuwse jongetje was volgens de zwaargewicht van het lichte gedicht ‘voorbestemd tot tronen – zegekarren!’ De vereerde vond dat, afgaande op wat hij in zijn dagboek schreef, te veel eer: ‘Ik sta te vaak oog in oog met de verstoteling van vroeger om de rol van vedette te kunnen spelen.’ Woorden waarbij je Drs. P kunt aanhalen: ‘Het is Hans Warren over wie ik spreek’.

MARIO MOLEGRAAF